Gündem malum, anlatacak konuÅŸacak pek az ÅŸey kaldı günlük yaÅŸama dair. Her yeni zamda yok artık deyip birkaç gün sonra nerdeyse iki katı kadar yapılan yeni zamma ÅŸaşırma süremiz bile günden güne kısaldı. Å�aÅŸkınlığımız yerini panik ve endiÅŸeye bıraksa da rutini devam ettirmek adına iÅŸçi iÅŸinde, çiftçi tarlasında geçinip gitme derdinde. Öyle bir nokta ki, litresine nerdeyse 30 lira ödeyeceÄŸimiz akaryakıtı zamlanmadan depolamak için kuyruk oluÅŸturduk yine benzin istasyonlarında. Taksicilerimiz kontak kapatsa da ne çare.. Protesto etme hakkımız baki elbet, sesimizi duyurmak, her geçen gün ÅŸiddetini artıran zam yaÄŸmuruna dayanabilmek büyük mesele. Bir de mecburiyetin var tabi, bakkala girip de o sütü o raftan alacaksın mecbur. iÅŸte orada bitiyor protesto, alsan olmuyor, almasan olmuyor. Alamasan hiç olmuyor. Öyle bir yerdeyiz ki aç kalmadığımıza sevindiÄŸimiz, günü bitirebildiÄŸimize ÅŸükrettiÄŸimiz insanca yaÅŸamanın yanına bile yaklaÅŸamadığımız zamanlardan geçiyoruz. Nasıl biter, ne zaman düzelir bilemesek de umut etmek tek çare...Enflasyonun altında ezilmekten kurtulup başımızı kaldırabileceÄŸimiz, market rafları önünde eÄŸilip bükülmeden alışveriÅŸ yapabileceÄŸimiz günler geri gelir mi bilinmez ama, litre başına 30 lira ödemek bize hiç iyi gelmeyecek gibi görünüyor. Buna alışmak kolay olmayacak gibi görünüyor. VatandaÅŸ kontağı kapatsa toplu taşıma parası, taksici direksiyon sallamasa eve götürecek aşı, çiftçi tarlayı sürmese ayların emeÄŸi.. nerden bakarsan bak bize artık her yol zor...